دوشنبه – 29 بهمن 86

ديروز عاطفه بايد از پايان نامه اش دفاع مي كرد. روز قبلش هم زنگ زده بود دعوتم كرده بود تو جلسه داعيه اش باشم. اما نرفتم. حتي شب هم يادم رفت بهش زنگ بزنم.

كلا چندوقته كارم شده استرس داشتن و ازدست دادن زمان هايي كه دارم. آخرش بازهم حرص مي خورم كه چرا وقت دارم كم ميارم، چرا آدم نمي شم، بعدش هم استرس مي گيرم بعدش هم كه كلا قاطي مي كنم.

فكر مي كنم هيچ وقت آدم نشم!

دوشنبه – 10 دي 86

هنوز مطمئين نيسم كه مي خوام اينجا چي بنويسم. شايد به جايي تبديل شه براي ثبت اتفاق هاي روزانه ام، برداشت هام يا يه همچين چيزهايي.

هنوز تصميمي نگرفتم.